Column: Veranderingen

Medewerkersvisie, cao, ZBO, er staat ons - en dus ook mij - bij ProRail weer veel te wachten. Al deze punten moeten nog gerealiseerd worden maar gaan op korte termijn spelen. Dat gaat natuurlijk niet vanzelf. Ik mag, via enquêtes vanuit de werkgever en de bonden, mijn inbreng geven voor de cao-onderhandelingen. Maar of er met mijn inbreng iets gedaan wordt, is afwachten. Krijg ik meer geld, meer vrije tijd of extra kansen om me verder te ontwikkelen? De tijd zal het leren.

Daarnaast is er een medewerkersvisie ontwikkeld, een visie die lijkt op ons leven thuis waarbij je ook gaat voor een duurzame relatie, eigenaarschap en een bepaalde vorm van discipline. Binnen het gezin spreek je ook op verschillende manieren je waardering uit of laat je deze zien door middel van een “beloning”. Het enige verschil is de regel dat je elke 5 jaar iets nieuws moet gaan doen en het oude vaarwel moet zeggen, je hieraan houden zou een duurzame relatie binnen het gezin in de weg kunnen staan. Echter voor de medewerker staan goede punten in deze visie, voor iedereen is er een ontwikkelkans en door zelf de regie te nemen kans op verandering.

Dan hebben we nog de ZBO-vorming, een proces dat niet meer gekeerd kan worden, maar waar niemand buiten ons kabinet, de toegevoegde waarde ziet. Ook ik niet. Verladers, vervoerders en andere partijen zijn tegen deze omvorming en hebben dat ook duidelijk aangegeven, zij zijn bang voor grote veranderingen in de relatie met ProRail. Maar voor ons medewerkers gaat er niets veranderen. Nou ja, we worden een soort van ambtenaar maar ons werk verandert niet … wordt ons verteld. Ik moet het nog zien.

Laten we hopen dat al deze veranderingen goed uitpakken en dat we met plezier naar ons werk blijven gaan. Zelf mag ik nog een kleine tien jaar deelnemen aan al deze veranderingen en uitdagingen. Ik kijk er naar uit…. jullie ook?

Wico Molenaar
VHS'er en lid OC V&D ProRail