Column: Tien jaar eerder moeten doen

Afgelopen weekend was ik bij mijn vader. Hij liet vol trots het nieuwe zeil in de gang en keuken zien. Het oude zeil, linoleum, had er minstens veertig jaar gelegen. Door de tand des tijds was het helemaal poreus geworden. Het vuil zat diep in de poriën en was niet meer schoon te krijgen. Mijn vader heeft inmiddels de respectabele leeftijd van 87 bereikt maar woont nog steeds zelfstandig, doet zelf zijn boodschappen met de auto. De enige hulp zijn zijn rollator en de hulp in de huishouding, maar verder regelt en doet hij alles zelf.

Zo om de veertien dagen rijd ik vanuit het zuiden van het land naar Noord-Holland om mijn vader te bezoeken. Dan help ik af en toe met opruimen, want mijn vader is een echte verzamelaar. Elke keer als ik bij mijn vader was ergerde ik me aan die vloer in de keuken en de gang. Echt, het is mij al jaren een doorn in het oog. Mijn vader zag het probleem echter niet.

Maar sinds mijn vader twee jaar geleden flink ziek is geweest is hij wel makkelijker te overtuigen dat er iets nieuws moet komen. Zo zat hij vlak nadat hij uit het ziekenhuis ontslagen was op een verjaardag te vertellen dat hij het schakelen in de auto zo lastig vond worden. Hij heeft wat minder gevoel in zijn linkervoet en z’n voet gleed wel eens van de koppeling af. Daarop gaf de jonge vrouw aan wie hij zijn verhaal deed hem de tip om een automaat te kopen. Dat had haar schoonmoeder ook gedaan en die was helemaal blij. Nog geen week later stond er een auto met automaat voor de deur. Mijn vader was helemaal in zijn nopjes, het reed zalig.

Uiteindelijk heb ik de stoute schoenen aangetrokken en mijn vader meegenomen naar een wooninrichter in zijn dorp. Toevallig heb ik zelf een paar maanden geleden mijn slaapkamer opgeknapt en weet ik wat er aan vloerbedekking te koop is. Hij sputterde eerst nog wel tegen; 'waarom zou ik dat op mijn leeftijd nog doen?' Waarop ik antwoordde: 'Elke dag dat je er plezier van hebt is mooi meegenomen'. We hebben bij de woninginrichter een mooi nieuw zeil uitgezocht en gelijk nieuwe jaloezieën voor de achterdeur en het keukenraam gekocht. Anderhalve week geleden heeft de wooninrichter het zeil en de jaloezieën geplaatst. Van tevoren hadden mijn zus en ik het fornuis en de koelkast uit de keuken gehaald. Nadat het zeil er in lag heeft mijn vader zowel het fornuis als de koelkast zelf teruggeplaatst. Dat heeft ‘m wel een dag gekost, maar ja, tijd heeft hij wel. Toen ik er van het weekend was, liet hij vol trots de metamorfose zien. 'Dat had ik tien jaar eerder moeten doen riep hij.'

De moraal van dit verhaal moge duidelijk zijn: stel geen dingen uit waar je vandaag al van kunt genieten. Of het nu om het inrichten van je huis, het aanschaffen van een apparaat dat je leven makkelijker maakt of het doen van werk waar je energie van krijgt gaat. Je leeft maar één keer.

Titia Los
VHS'er en lid OR DEKRA Rail